ทำไมจระเข้รอดจากอุกกาบาตที่ล้างบางไดโนเสาร์ คำตอบอาจอยู่ที่ “ที่หลบภัยอุ่นๆ” แถบเส้นศูนย์สูตร

เมื่อ 66 ล้านปีก่อน อุกกาบาตชิกซูลูบพุ่งชนโลก ฝุ่นและเขม่าบดบังแสงอาทิตย์ ไดโนเสาร์ที่ไม่ใช่นกสูญพันธุ์ไปทั้งหมด แต่บรรพบุรุษของจระเข้กลับรอดมาได้ ทำไม? ทีมวิจัยจาก University College London (UCL) สหราชอาณาจักร นำโดย ดร.อัลฟิโอ อเลสซานโดร คิอาเรนซา และ ศ.ฟิลิป แมนเนียน เสนอคำตอบในวารสาร Science Advances

ศึกษาอย่างไร

ทีมวิจัยวิเคราะห์ฟอสซิลและบันทึกมากกว่า 7,000 รายการ จากสัตว์กว่า 400 ชนิดทั้งที่ยังมีชีวิตและสูญพันธุ์ไปแล้ว เพื่อสร้างภาพว่าจระเข้และญาติแต่ละชนิดชอบอุณหภูมิและปริมาณฝนแบบไหน โดยใช้ฟอสซิล แผนภูมิวิวัฒนาการ และแผนที่ถิ่นอาศัยของจระเข้ปัจจุบัน แล้วเทียบกับแบบจำลองภูมิอากาศและภูมิศาสตร์โลกย้อนหลัง 245 ล้านปี

นอกจากนี้ ทีมยังจำลองสภาพอากาศในช่วงหลายสิบถึงหลายร้อยปีหลังอุกกาบาตชน โดยทดลองให้แสงแดดลดลง 5%, 10% และ 15% และให้คาร์บอนไดออกไซด์สูงขึ้น

พบอะไร

จระเข้และญาติมักตามความอุ่น ขยายถิ่นเมื่อโลกร้อน และถอยร่นเข้าเขตร้อนเมื่อโลกเย็นลง หลังอุกกาบาตชน ถ้าแสงแดดลดลง 5% หรือ 10% พื้นที่แถบเส้นศูนย์สูตรยังอุ่นพอให้พวกมันอยู่ได้ มีเพียงกรณีแสงลดลง 15% ที่ที่หลบภัยเหล่านี้หายไป ซึ่งทีมวิจัยมองว่าไม่น่าจะเกิดขึ้นจริง ส่วนคาร์บอนไดออกไซด์ที่สูงขึ้นไม่ได้เปลี่ยนผล งานก่อนหน้าของทีมเดียวกันพบว่าถิ่นที่เหมาะกับไดโนเสาร์หดตัวรุนแรงกว่ามาก

ทีมยังพบข้อยกเว้นสองกลุ่ม คือสายที่ทนร้อนได้ดีเมื่อราว 94 ล้านปีก่อน และกลุ่มที่ปรับตัวกับความแห้งแล้งในออสเตรเลียเมื่อราว 34 ล้านปีก่อน

ข้อควรรู้

คำอธิบายเรื่องที่หลบภัยเป็นสมมติฐานที่มีแบบจำลองและฟอสซิลสนับสนุน ไม่ใช่หลักฐานโดยตรง นักวิจัยเองบอกว่าอุณหภูมิที่เหมาะสมน่าจะเป็นแค่เหตุผลหนึ่ง ลักษณะอื่น เช่น ตัวเล็ก ใช้ชีวิตกึ่งในน้ำ กินอาหารได้หลากหลาย และเป็นสัตว์เลือดเย็นที่ใช้พลังงานน้อย ก็น่าจะช่วยให้รอดเช่นกัน